Control

Wat ik me eigenlijk altijd afvraag bij dit soort films: had hij in het echt ook precies deze kleding aan? En hoe komen ze aan deze kleding/huis/omgeving om een film uit die tijd in 2007 op te nemen?

Control is echt een supertoffe film. Niet alleen omdat hij fotografisch goed in elkaar zit. Het verhaal is erg aangrijpend, goed vertolkt door de gelijkende acteurs en de muziek is treffend in de verhaalopbouw. Jammer alleen van het 16:9 formaat.. het had zoveel mooier geweest in 4:3, of 3:2. Nu vallen er interessante onderdelen van het beeld weg. Ben benieuwd hoe Corbijn dat ervaren heeft.

Ga nu meteen ff '24 Hour Party People 'opzetten voor mijn eigen cross reference over Tony Wilson en de Manchester muziekscene.

De officiele site van Control, met trailer en stills. Enjoy.

Ideaal voor luie fotografen

Ideaal voor de luie fotografen onder ons: Photoshop. Want waarom zou je nog moeite doen om wel een slank model te vinden? Om wel het servetje uit het glas te halen? Om wel het licht goed te meten? Om wel met een lichtinstallatie te werken die een natuurlijke soft focus geeft? Je kunt het allemaal lekker (laten) wegshoppen. Kijk op deze site voor mooie praktijkvoorbeelden: http://www.tomlangford.net/

Ik krijg al een muisarm als ik alleen al denk aan de moeite die deze plaatjes hebben gekost.

Onderzoek naar fotografie

Aan het begin van deze periode was ik duidelijk in mijn stelling "ik wil onderzoek doen naar 'de grenzen' van de fotografie, het onderwerp is niet belangrijk of ondergeschikt".

Daar kom ik dus nu op terug. Zonder onderwerp bleken de foto's redelijk saai te worden. Ik wil toch iets om naar te kijken in een foto..

En ik was redelijk snel uitgezocht in het abstracte, in het behouden van ruimte in een foto zonder duidelijke vormen of voorwerpen. Blijkbaar heb ik of het gevoel niet meer dat ik toen had tijdens de periode Stilleven, of ik ben er gewoon al mee klaar. Heb mijn ontdekking al gedaan.

Een ander uitgangspunt in het zoeken van de grenzen van de fotografie was de interactie tussen fotografie, audio, video en digitaal en analoog in mijn werk. Ook in dit onderzoek heb ik gemerkt dat het makkelijker te onderzoeken is als je een onderwerp gaat 'vastleggen'. Want dan heb je tenminste een onderwerp dat je aan de hand van die verschillende media wilt verwoorden. Dat is ook de reden dat ik Chalet Ockenburg ben gaan fotograferen toen ik vastliep in mijn vormonderzoek.

Ik weet nu waarom ik niet verder ga (of verder kwam) met het onderzoek naar stereofotografie en abstractie en dat soort dingen. Ik vind deze dingen namelijk niet interessant om te onderzoeken als ik geen onderwerp in beeld heb. Ik heb toch een onderwerp nodig om het onderzoek naar het medium fotografie te kunnen doen.

Het is wel jammer dat het onderwerp blijkbaar dicteert in hoeverre ik het mediumonderzoek toepas. Want dat medium, de interactie tussen de verschillende media moet voor mijn gevoel passen bij het onderwerp dat in beeld wordt gebracht. En bij het verhaal dat ik over dat onderwerp wil vertellen.

En het is niet zo dat ik mijn onderwerpkeuze wil afstemmen op dit soort experimenten. Ik kies toch vooral onderwerpen die mij interesseren. Dus ook de meer journalistieke beeldverhalen zoals de Rock en Rollers van vorig jaar. Maar aan de andere kant: daar kan ik natuurlijk ook allerlei verschillende media bij inzetten. Juist bij zo'n onderwerp zou geluid heel erg passen. En bewegend beeld helemaal. Daar kan ik toch ook mee spelen. Nu ik er zo over nadenk, is de cirkel toch weer rond.

Want uiteindelijk kom ik dan weer terug bij mijn mediumonderzoek. Dat loopt gewoon parallel aan de onderwerpen die ik fotografeer. Ik wil dit jaar meerdere onderwerpen fotograferen, want met één onderwerp een heel jaar bezig zijn vind ik iets te lang. Maar dan is dat mediumonderzoek toch nog de rode draad in het geheel.

Ik wil me gewoon niet toeleggen op één medium. Ik heb meerdere expressie mogelijkheden nodig om een verhaal te vertellen.

Ik ben meer een 'shopper'. Ik zoek in ieder medium kwaliteiten die mij aanspreken. En die combineer ik dan weer met kwaliteiten in andere media die mij aanspreken.

Tieners toen en nu

Wat me meteen opviel toen ik binnenkwam in dit leegstaande pand was de totale destructie. Het lag echt zo erg aan puin, dat er weinig te romantiseren viel.

Het licht is er wel schitterend, dit komt omdat het een glazen gebouw is (met staalconstructie) midden in de natuur.. Zou een super locatie zijn om portretten te maken. Liefst van die onschuldige kinderportretten als contrast met de rauwheid van het gebouw.

Maar ik dwaal af..

Ik kon dus niet om de ellende heen. Er wordt veel ingebroken, het pand staat eigenlijk te verrotten. De antikrakers die er zijn, wonen in het gebouw ernaast. Het wordt min of meer aan het lot overgelaten. Een groepje (?) tieners breekt regelmatig in, gooit ramen in, stookt fikkie, bekladt de muren, sloopt muren, spuit graffitti, enz..

Maar die jeugd is waarschijnlijk even oud als de jeugd die er vroeger kwam en vroom incheckte bij de jeugdherberg 'Vader'. Om vervolgens 's avonds stiekem op de meisjeskamer aan te kloppen, om elkaar achterna te rennen op de stalen/houten trappen en om stiekem hun naam te kerven in de deuren en stapelbedden. De jeugd die er nu komt, doet eigenlijk precies hetzelfde. Maar dan een stukje 'moderner' en agressiever. Teksten als 'Niet storen, orgy' op deuren smerend met een soort van chocopasta, zakken chips leegetend, flessen limonade en bierblikjes leegdrinkend.

De sporen van die moderne jeugd heb ik geprobeerd te vangen in de beelden die ik in de eerste fotosessie heb geschoten. Ik denk er nog over om een oud onderwijzeres te interviewen die er vroeger met haar schoolkinderen heen ging en om te proberen om de inbrekende jeugd op de een of andere manier te fotograferen of te filmen.

Jeugdherberg Ockenburg

Aha

Dus zo ziet het eruit als ik een filmpje wel goed heb opgespoeld.. (kon het even niet laten om te vermelden)

Deze mijlpaal werd dezelfde dag weer gecompenseerd door het opentrekken van mijn Pentax Pen waar blijkbaar nog wél een rolletje in zat.. (volgens mij met vakantiekiekjes van Vietnam van vorig jaar..)

Waarom leegstand

Vorige week (donderdag 4 okt) heb ik Jeugdherberg Ockenburg gefotografeerd. Een leegstaande jeugdherberg aangeraden door een goede vriend van mij 'want jij hebt toch wat met leegstaande gebouwen?' Inderdaad. Maar wat heb ik er eigenlijk mee? Ik moet maar eens voorbij de verwondering en de vinger leggen op het waarom.

Dus ben ik er eens goed voor gaan zitten de avond ervoor en kwam ik tot deze conclusie: het gaat mij vooral om de mensen die er zijn geweest. Om hoe zij het gebouw hebben beleefd, welke verwachtingen ze ervan hadden, welke dromen, frustraties en andere emoties ze er voelden. Ik wil eigenlijk herbeleven wat de gebruikers er beleefden.

Dat heb ik toch ook gedaan in de Klokkenberg door het verhaal van de patiënt te monteren onder mijn beeld. En in de serie van leegstaande gebouwen past voor mij gevoel ook heel erg de nog in gebruik zijnde fabriekshal in Sliedrecht waar ik eens als verslaggever voor een lokale krant doorheen stapte. Werknemers (waarschijnlijk de voormannen) hadden in die enorme loods ieder hun eigen hoekje compleet met bureau en metalen locker waarop dan een Playboy poster was geplakt. Ik zag die mannen daar helemaal zitten (compleet met stofjas). En die mensen zie ik eigenlijk ook in de leegstaande gebouwen als de kolchoz in Litouwen, de sloopwoningen in Spangen en het hotel in Bretagne.

Dus had ik in ieder geval een focus om Jeugdherberg Ockenburg mee te lijf te gaan. Hoe het precies ging worden, wist ik nog niet. Dat hing vooral af van wat ik er zou aantreffen.

Het werd in ieder geval wel de Mamiya.. Mijn Fotograferende Vriend (jawel, dezelfde doka purist die mij eerder dit jaar met mijn eerste en enige middenformaat zwart-wit rolletje had geholpen) had speciaal voor mij een kopietje gemaakt van de inlaadinstructie.. en was ook ter plaatse voor hulp en aanwijzingen..

ein-de-lijk!

Klundert volg K gescoord!

Het spoorzoeken kan beginnen..