Tieners toen en nu

Wat me meteen opviel toen ik binnenkwam in dit leegstaande pand was de totale destructie. Het lag echt zo erg aan puin, dat er weinig te romantiseren viel.

Het licht is er wel schitterend, dit komt omdat het een glazen gebouw is (met staalconstructie) midden in de natuur.. Zou een super locatie zijn om portretten te maken. Liefst van die onschuldige kinderportretten als contrast met de rauwheid van het gebouw.

Maar ik dwaal af..

Ik kon dus niet om de ellende heen. Er wordt veel ingebroken, het pand staat eigenlijk te verrotten. De antikrakers die er zijn, wonen in het gebouw ernaast. Het wordt min of meer aan het lot overgelaten. Een groepje (?) tieners breekt regelmatig in, gooit ramen in, stookt fikkie, bekladt de muren, sloopt muren, spuit graffitti, enz..

Maar die jeugd is waarschijnlijk even oud als de jeugd die er vroeger kwam en vroom incheckte bij de jeugdherberg 'Vader'. Om vervolgens 's avonds stiekem op de meisjeskamer aan te kloppen, om elkaar achterna te rennen op de stalen/houten trappen en om stiekem hun naam te kerven in de deuren en stapelbedden. De jeugd die er nu komt, doet eigenlijk precies hetzelfde. Maar dan een stukje 'moderner' en agressiever. Teksten als 'Niet storen, orgy' op deuren smerend met een soort van chocopasta, zakken chips leegetend, flessen limonade en bierblikjes leegdrinkend.

De sporen van die moderne jeugd heb ik geprobeerd te vangen in de beelden die ik in de eerste fotosessie heb geschoten. Ik denk er nog over om een oud onderwijzeres te interviewen die er vroeger met haar schoolkinderen heen ging en om te proberen om de inbrekende jeugd op de een of andere manier te fotograferen of te filmen.