Paris op Katendrecht

Ben gister op pad geweest met Paris. Na even veilig oefenen in het centrum van de SS Rotterdam, kwamen we terecht in een garage (want haar cabrio moest voor een grote beurt). Het ijs was meteen gebroken. De eigenaar en de twee monteurs lagen helemaal in een deuk. Er kwamen nog een paar jongens van de andere garages kijken. Ze zagen de humor er wel van in, en iedereen wilde met haar op de foto (de eigenaar ook met mij trouwens, ha ha).

Dit was wel de reactie waar ik op hoopte. Iedereen kwam meteen los. Ik ben zelf een vreemde op Katendrecht, en zal er nooit tussen kunnen passen. Iedereen ziet meteen aan me op straat dat ik er niet hoor. Ik word aangestaard, nagefloten door gasten, vuil aangekeken door jonge meiden van de straat, wantrouwend bekeken door de bewoners van middelbare leeftijd en genegeerd door de rest.

Paris is daar de overtreffende trap van. Zij is de meest extreme tegenpool van 'de Katendrechter'. En door haar te introduceren, vallen meteen alle barrieres weg. Het is gewoon te absurd. En iedereen heeft wel een mening over haar.

'Waarom breng je haar hier heen? Ze heeft alleen maar slechte dingen gebracht', zei één jongen. Even later voegde hij er aan toe: 'Het is wel een stuk lekker vlees. Maar meer ook niet.'

Er komt in ieder geval wat los. Er ontstaat interactie. Toen ik verder wilde lopen, Katendrecht in, werd ik bij de volgende garage aangesproken: 'Hoe ben je verzekerd? Voorbij Las Vegas betaalt Nationale Nederlanden niet uit. Je kunt beter de andere kant op lopen'. Meteen een praatje, en ondanks de stoerheid, een goedbedoeld advies. En dat zijn de leuke dingen.