Deuren gefilmd

Ondanks dat ik gister een middenformaat camera heb gekocht, heb ik vandaag vooral veel gefilmd. Had een touwtje meegenomen om ‘onzichtbaar’ alle deuren te laten bewegen. Heb meerdere standpunten geprobeerd (meestal frontaal, en als het achterliggende gedeelte te lelijk was, vanuit een hoek).

Merkte wel dat het interessanter werd als ik deuren niet alleen open en dicht liet klappen, maar ze nog even wat langer open hield. Of halverwege terug liet gaan, om ze dan weer open te trekken (zoals bij de koelceldeuren). Het idee erachter is dat die deuren uit zichzelf weer open en dicht gaan door de herinnering van het gebruik ervan. De bewegingen zijn er zo ingesleten, dat de deuren het nu zelf gaan doen.

My Mamiya

Hoe cheesy kan je headline zijn.. Maar vooruit. Dit stukje gaat dus over mijn Mamiya. Heb er zelf één gekocht, want ik was zo gefrustreerd toen vorige week op school bleek dat alle (lees: 2!) middenformaatcamera’s op school waren uitgeleend. Heb me in een noodgang verdiept in middenformaatcamera’s om te bepalen welke ik zou willen hebben.

Deze site was daarbij heel erg handig: is volgens mij een verhaal van een erg fanatieke hobbyist. Erg fijn dat hij zo gedetailleerd alle kenmerken van de verschillende camera’s op een rijtje had gezet. Zo kwam ik al snel op mijn eigen wensenlijst uit:
- geen vierkant beeld, maar 4x3
- meerdere objectieven mogelijk
- spiegelreflex zodat ik scherptediepte kan controleren

Ik twijfelde tussen een Bronica ETR, Pentax 645 en een Mamiya 645.

Heb via Marktplaats vandaag deze geweldige koop gesloten: 1 body 645 J, 1 kapotte body 645 J, 1x 55 mm lens, 1x 80 mm lens, 1x 150 mm lens, 1 Sunpak flitser, 1 grip, 1 (schattige antieke) lichtmeter en een paar opzetringen voor macro. En dat alles in een hele mooie, stevige aluminium koffer. Het is echt net een goody bag.. En dat voor 350 euro..

Het kopen van rolfilm op de vrijdagavond (=koopavond in Rotterdam) ging een stuk lastiger. De betere fotozaken zijn gewoon gesloten. Bij Foka hadden ze nog wat z/w Ilford FP4 film, alhoewel de verkoper zelf echt geen idee had van wat hij uit de koelkast boven water haalde.

O ja, en ik kreeg vandaag ook nog de sleutels van mijn nieuwe huis.. Zou ik bijna vergeten te melden ;-)

Enter Klokkenberg

Gister voor het eerst op de Klokkenberg geweest. Was echt super. Wat een complex, joh. Die enorme katholieke uitstraling van de kapel, de leegte, de stof, de mufheid, het vuil, jezelf afvragen wat er in al die gangen en kamers wel niet is gebeurd. Echt heel tof.

Heb een paar ideeën in mijn hoofd, die tijdens de rondleiding ontstonden:

Deuren
Ondanks dat het gebouw leeg is, werken de automatische deuren nog steeds. Ze maken een geweldig geluid. Je schrikt er ook een beetje van, de eerste keer. Ze zwaaien bruut open, om dan vlak voor ze tegen de muur aanbeuken, weer in te houden. Hier wil ik iets mee.


Sporen
Dingen die mensen onbewust hebben achtergelaten. Van voetstappen tot lege toiletverfrissers, tot wc papier, spetters op de muur. Alle hints waaraan je kunt afleiden wat er daar heeft plaatsgevonden. Je kunt er je eigen verhaal bij bedenken.




Aanwijzingen
Geschreven aanwijzingen die iets zeggen over wat men wilde in dit gebouw en wat men er mee maakte. Ik vond bijvoorbeeld een aan de muur geplakt artikel over de poetsvrouw in één ruimte. Waarschijnlijk indertijd als een ‘grap’ opgehangen, maar eigenlijk gaat er een wereld van klein leed aan vooraf. Je ziet dan meteen een vrouw met brede heupen, bloemetjesjurk en schort die zich uit de naad werkt, en eigenlijk alleen maar tegenwerking krijgt doordat het overige personeel bekers gewoon naast de prullenbak gooien, geknoeide koffie niet even opruimen, enzovoort.